اون چشاي روشن داشت            اون يکي رو جز من داشت
           من تو حسرت  موندن                 اون خيال رفتن   داشت
           اون يهو با من بد شد                  از کنار من رد شد
           من  يا تازه وارد؟                         بينمون مردد شد 
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           قلبمو بهم پس داد                      پيش من با اون دست داد
           رفت و يادگاريشم                        اسم مثل هيچکس داد
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون تمام هستيم بود                   لحظه هاي مستيم بود
           اون روزاي عمرم بود                     تو ساعت دستيم بود
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون تو شهرتش گم شد                رام حرف مردم شد
           عين قصه ي آدم                          حيف اسير گندم شد
           اون چشاي روشن داشت              اون يکي رو جز من داشت
           اون با من غريبي کرد                    کاراي عجيبي کرد
           اون مقد سه اما                           جنگاي صليبي کرد
           اون چشاي روشن داشت              اون يکي رو جز من داشت
           اون منو ز يادش برد                      عشق من تو روياش مرد
           تنها با سه تا جمله                      تنها با دو تا برخورد
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون منو به دريا داد                        به رقيب من جا داد
           اون يهو به يه مهمون                    قول صبح فردا داد
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون برنده شد شايد                     دل ميگه برم بايد
           فال قهوه هم مي گفت                 ديگر او نمي آيد
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون دلم رو برگردوند                     اما تا تهش سوزوند
           من فداي اين رفتن                     رفت و خاطراتش موند
           اون چشاي روشن داشت            اون يکي رو جز من داشت
           دسته گل فرستادم                     تا بيفته به يادم
           من يه برگ پاييزي                       روي قايق بادم
           اون چشاي روشن داشت            اون يکي رو جز من داشت
           پادشاهه اون حالا                       عين ماهه اون حالا
           من همون پلنگم که                     هي مي خواد بره بالا
           اون چشاي روشن داشت             اون يکي رو جز من داشت
           اون نشسته توي قصرش              با قراراي عصرش
           من تو خلوتم تنها                         خيره به دو خط نثرش
           اون چشاي روشن داشت              اون يکي رو جز من داشت
           اون چشاش پر از غم بود               اون يه ماه مبهم بود
           درياهام خبر داشتن                       زيبا مال مريم بود
           اون چشاي روشن داشت               اون يکي رو جز من داشت
           تو چشاش ديگه غم نيست            ماهه اما مبهم نيست
           عاشقا بياين ديگه                         زيبا مال مريم نيست
           اون چشاي روشن داشت               اون يکي رو جز من داشت
           من تو حسرت  موندن                    اون خيال رفتن   داشت          
                       

                                       ما جدا افتادگان را هیج کس غمخوار نیست

                            جان فدای دوست کردن پیش ما دشوانیست

باز آهنگ فراسو كرده ام
باز بيعت با پرستوكرده ام
غربتم را مي شكنيد اي سايه ها
من به درد بي كسي خوكرده ام

دست نيرنگ وفريب عشق را
پيش چشمان همه رو كرده ام
با خيال اينكه مي آيي زراه
كلبه ام را آب وجارو كرده ام

2-مرا از کودکی احساس دادند/مرا عادت به بوی یاس دادند/کلید دردهایم را از اول به دست حضرت عباس دادند

3-در قلبت رو واسه کسی باز نکن / اونی که دوست داره کلید داره

4-محبت مثل سکه میمونه که اگه بیفته تو قلک قلب نمیشه درش بیاری /اگرم بخوای درش بیاری باید اونو بشکونی

5-شمع میسوزد و پروانه به دورش / من که پروانه ندارم چه کنم

من براي سالها مي نويسم سالها بعد که چشمان تو عاشق مي شوند افسوس که قصه مادربزرگ

.

می توان از داغ تو هردم گریست

یا میان میکده مر دانه زیست

از خیال دیدنت دیوانه شد

یا ز داغت سوخت دیگر چاره نیست

بر سر کویت نشست و زار زد

همچون مجنون بر در دیوار زد

جامع از تن بر کشید و پاره کرد

از غمت خود را شکست زار زد

 

---

---

 

کاشکي به جاي اون نگاه، عکس چشاي اون بودم

 

آخه! دلت جاي ديگه است، کاشکی به جای اون بودم

 

آخه! دلت جاي ديگه است، کاشکی به جای اون بودم

---

سینه ام چاک کنید این غبار سیه از روی رخم پاک کنید به چه کار آیدم این چشمه خون این تن مرده ی مرگ،تن زنده ی من کرده چنین اواره، از کف سینه ام آرید برون ببرید در بیابان سکوت زیر مشتی لجن و سنگ سیه خاک کنید

 

 

 

تقدیم با عشق به تمام جوانهای ایرونی.

 

چه سخت است زندگی

 

آن هنگام که احساس کنیم زیر این آسمان کبود کسی نیست که ما را

 

دوست داشته باشد ...

 

زدست دیده و دل هر دو فریاد

                       که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجری نیشش ز فولاد

                      زنم بر دیده تا دل گرددازاد

 

عسق

عزیزم تو نزدیک من نیستی

اما میتونم بشنوم:

هرگز نترس

خاطره هات اینجا هستن

با شادی زندگی کن

دیگه اشک نریز

چون تو همیشه مال منی